У касцёле Найсвяцейшай Дзевы Марыі Ласкавай у вёсцы Задарожжа было зроблена нечаканае адкрыццё, якое дапоўніла біяграфію Язепа Драздовіча. Высветлілася, што мастак займаўся не толькі ўласнай творчасцю, але і аднаўленнем сакральных абразоў.
На ікону «Святы Францішак і Хрыстос», размешчаную высока на калоне храма, звярнуў увагу даследчык Дзмітрый Моніч падчас пілігрымкі Росіца — Будслаў. Нават з адлегласці яго насцярожыла манера выканання, вельмі падобная да почырку Драздовіча.
Асноўнымі прыкметамі сталі колеравая гама і стыль. Металічныя шаты на плашчы Хрыста былі пафарбаваныя ў салатова-зялёны колер — нетыповы для кананічнай іканапіснай традыцыі, але ўлюбёны ў Драздовіча. На яго аўтарства ўказваў і наіўна выкананы твар Ісуса з высокім ілбом.
Пасля зняцця абраза для агляду здагадкі пацвердзіліся. У ніжнім куце знайшлі надпіс: «pro Restaŭracija J D. u 1925 h.». Яшчэ адзін подпіс — «абраз перамалёван 1925 г.» — выявіўся пад металічным акладам. Раней у навуковых крыніцах не згадвалася, што Драздовіч займаўся рэстаўрацыяй чужых твораў.
Дата перамалёўкі супадае з перыядам, калі мастак працаваў настаўнікам малявання ў Глыбокім. У той час пробашчам касцёла быў ксёндз Францішак Рамейка — прыхільнік беларускага адраджэння і выкарыстання роднай мовы ў касцёле. Агульныя культурныя погляды, імаверна, і сталі падставай для замовы.
Абраз пазней перавезлі ў Мінск для даследаванняў. Рэнтген паказаў, што пад пластом 1925 года захоўваецца больш ранні жывапіс, датаваны XVIII стагоддзем. Пры гэтым Драздовіч істотна змяніў кампазіцыю: у яго версіі рана ад дзіды на целе Хрыста знаходзіцца злева, тады як у першапачатковым варыянце — справа, паводле канону.
Рэстаўратары вырашылі захаваць пласт Драздовіча. Зняцце фарбы было тэхнічна рызыкоўным, а сама перамалёўка ўжо мае значную гістарычную каштоўнасць.
Асаблівую ўвагу прыцягвае і сюжэт абраза — рэдкая іканаграфія «Святы Францішак спаталяе смагу з боку Хрыста». Аналаг гэтай сцэны знойдзены ў Італіі, на алтарным палатне пачатку XVI стагоддзя. Адкрыццё ў Задарожжы паказала Язепа Драздовіча з новага боку і яшчэ раз падкрэсліла шматграннасць яго спадчыны.
