Фландрыя — жыве! А ці выжыве Віцебскі Нацыянальны тэатр імя Якуба Коласа? 

Главное

«Ваша Вялікасць! Пацалуйце мяне ў вусны, якімі я не гавару па-фламандскі»

— гэта цытата з п’есы Рыгора Горына.

Фландрыя — жыве! А ці выжыве Віцебскі Нацыянальны тэатр імя Якуба Коласа? 
Пастаноўка «Ціль» Тэатра «Ленком». 1974 .                                                 

У першыню  фраза прагучала з вуснаў бліскучага акцёра Мікалая Карачэнцава 3 красавіка 1974 года.

Болей чым 47 гадоў таму так адказаў іспанскаму каралю Філіпу герой фламандскіх легенд Ціль Уленшпігель.

Гэта быў першы савецкі мюзікл — «Ціль» Марка Захарава.

Малады мастацкі караўнік Ленкома Марк Захараў за адзін вечар стаў супер-зоркай тэатральнай Масквы.

Ён здейсніў культурную рэвалюцыю на Маскоўскай сцэне.

У Віцебску, здаецца, «Ціль» стаў момантам урачыстага вяртання «унтэрпрышыбееўства» і цэнзуры ў культурнае асяродзе горада…

 

«Ціль»  ідэалагічна не зацверджаная пастаноўка! 

Фландрыя — жыве! А ці выжыве Віцебскі Нацыянальны тэатр імя Якуба Коласа? 
Міністр культуры Беларусі Маркевіч А.М.

Гэта словы міністра культуры  Беларусі Маркевіча Анатоля Мечыслававіча. Ён сёння адказваў на пытанні грамадзян у Міністэрстве. 

Міністр сказаў, што кожны спектакль павінен прайсці працэдуру ўзгаднення і толькі тады дэманстравацца гледачам.

Дырэктар тэатра — Аляксандр Старых парушыў гэта правіла, таму будзе звольнены. 

З ім правялі размову. Ён згадзіўся і будзе пераведзены на іншую працу.  

Міністр Маркевіч сказаў, што спектакль «Ціль» не цікавая пастаноўка.

Мала таго, што яна не падыходзіць да юбілейнага паказу, дык і, ўвогуле, ёй не месца на дзяржаўнай сцэне.  Міхась Краснабаеў павінен быў думаць, што ставіць. З-за такіх спектакляў зала тэатра Якуба Коласа запоўнена ў сярэднім на 20%. І каронавірус у гэтым не  вінаваты. Тэатры іншых гарадоў, напрыклад, тэатр імя Янкі Купалы, не маюць недахопу ў наведвальніках.  

Як прыклад, Анатоль Мечаслававіч прывёў «Вечар» паводле п’есы Алеся Дударава Нацыянальнага  тэатра  імя Янкі Купалы (прэм’ера 2006 года), які сам нядаўна наведаў. 

 Гэта пастаноўка ўзрушыла яго пачуцці і падаравала настрой. Маркевіч упэўненны, што такім  павінен быць рэпертуар: лірычным, сямейным і радасным, каб ніякіх там інквізіцый, полымя і чырвоных стужак.

А спектакль «Ціль» гэта ідэалагічная дыверсія.  Мінстр ледзьве стрымаўся, каб  у антракце не з’ехаць у Мінск. Дачакаўся заканчэння толькі таму, што павінен быў агучыць  віншавальнае пісьмо прэзідэнта. Але яму было вельмі прыкра ад такога ўчынка Тэатра:

«Дзяржава выдзяліла болей за 200 мільёнаў на рамонт і рэканструкцыю, а замест падзякі са сцэны прагучаў экстрэмісцкі заклік: «Жыве Фландрыя!». І знайшліся ж у зале людзі, якія крычалі «Брава»!!! 

Што гэта як не правакацыя і падрыў маральных устояў дзяржавы? Тэатр выхоўвае грамадзян і знаходзіцца на перадавой культурнага фронту, таму такім пастаноўкам не месца ў рэпертуары.  Нельга мець апазіцыйныя думкі, калі працуеш ў дзяржаўнай установе»

Што ж, дзякую Анатолю Мечыслававічу за размову. 

Культурны Віцебск б’е ліхаманка   

Фландрыя — жыве! А ці выжыве Віцебскі Нацыянальны тэатр імя Якуба Коласа? 
Трупа тэатра на генеральный рэпетыцыі пастаноўкі «Ціль»

Пражыў наш Беларускі тэатр 95 гадоў і запрасіў на юбілей гледачоў, а зараз невядома ці выжыве ўвогуле. 

Калі паглядзець афішу Тэатра, то і раней было заўважана, што мноства пастановак адмяняецца ці пераносіцца.  

Прычына ў тым, што няма каму працаваць. Кавід, узрост акцёраў і заробак ў 500 рублёў галоўная прычына таму, што людзі шукаюць іншую  працу. Аднаго гэтага дастаткова, каб страціць Тэатр, дык мала ж гэтага! Абавязкова трэба ж яшчэ і палітыку ўплесці.

Наконт ўзгаднення, спецыяліст тэатра патлумачыў, што п’есу перадавалі для чыткі і дазвол на пастаноўку быў дадзены.

Тэкст Горына Алесь Замкоўскі пераклаў даслоўна. Злашчасны заклік: «Жыве Фландрыя», у арыгінале гучыць  «Да здравствует Фландрия!»

Што тут не так?! 

Фландрыя — жыве! А ці выжыве Віцебскі Нацыянальны тэатр імя Якуба Коласа? 
Арцем Герак ў ролі караля Філіпа          

Пра адмову ў працягу кантракта вядучыя майстры сцэны Анжаліка Баркоўская, Юлія Крашэўская і  Арцем Герак дведаліся яшчэ да прэм’еры. 

Якая прычына такога рашэння ім ніхто не патлумачыў. Загад прыйшоў зверху.

У спектаклі «Ціль» і іншых, яны выконвалі вядучыя ролі. Для Тэатра гэта удар пад дых.

 Здаецца «крывая ў шчаўе» панеслася пасля артыкула Мукавозчыка у «СБ» пра дыверсантаў у дзяржаўных установах.

Ён пагнаў хвалю пошука ведзьмаў ў культуры. І вінаватых кінуліся шукаць ў падзеях 2020 года.

І бяда,здаецца, не толькі ў гэтым. 

Прыгадаўся стары жарт: «Там у лесе 100 ваўкоў!»

А на самой справе, у цьме дурню здалося, што нешта ў кустах варушыцца.

Оцените статью
Витебский Курьер
Добавить комментарий